Zorggerelateerd

Dwangmaatregelen

Fixatie

We streven in het ZOL naar een fixatie-arme omgeving. Alvorens tot het gebruik van vrijheidsbeperkende maatregelen wordt overgegaan, wordt eerst uitgezocht of er duidelijke redenen of oorzaken zijn voor het gedrag van de patiënt en of deze verholpen kunnen worden. Daarna wordt steeds nagegaan of er alternatieven zijn voor fixatie. Dit kan gaan om het wegnemen van prikkels, meer structuur geven aan de patiënt, het aanbieden van aangepaste hulpmiddelen enz…

Een beslissing tot fixatie wordt steeds in overleg genomen tussen de arts en de verpleegkundige. Ook de familie of de wettelijke vertegenwoordiger worden hierbij betrokken.

Het fixeren van patiënten wordt enkel overwogen wanneer dit noodzakelijk is voor de lichamelijke veiligheid van de patiënt en/of de zorgverleners. Het kan een maatregel zijn om vallen te voorkomen, bij verwarde, geagiteerde of agressieve patiënten, of als preventie wanneer de kans bestaat dat de patiënt sondes, katheters of de beademing uittrekt.

Bij een wilsonbekwame patiënt dient geïnformeerde toestemming verkregen te worden van de wettelijke vertegenwoordiger. Ondanks de weigering van de vertegenwoordiger om toestemming te geven, is het mogelijk dat arts en verpleegkundige toch tot fixatie moeten overgaan. Dit gebeurt enkel indien zij van oordeel zijn dat door de weigering het leven of de gezondheid van de patiënt ernstig bedreigd wordt.

Fixatie wordt onmiddellijk beëindigd wanneer de toestand van de patiënt dit toelaat.

Indien u vragen heeft kan u steeds terecht bij de verpleegkundigen van de afdeling en uw arts.

Isolatie

Een gespecialiseerde dienst Spoedgevallen dient te beschikken over een isolatiebox waarin patiënten met een acute psychiatrische pathologie tegen auto-mutulatie kunnen beschermd worden en van andere patiënten kunnen worden afgezonderd (KB 1998). Ook de dienst Spoedgevallen in het ZOL is uitgerust met een isolatiebox.

Verpleegkundigen op Spoed worden frequent geconfronteerd met lichamelijke agressie vanwege patiënten. Diverse ziektebeelden of situaties zoals alcohol- en middelenmisbruik, psychische decompensatie,… kunnen immers agitatie, verwardheid en desoriëntatie veroorzaken.

Als de verpleegkundigen er niet in slagen om verbaal of via houding het agressief gedrag van een patiënt te keren, kan mogelijk overgegaan worden tot isolatie en eventueel fixatie. Bedoeling is een letsel bij de patiënt zelf of bij anderen te voorkomen. Een snelle diagnose en doeltreffende behandeling van de agressie is noodzakelijk.

Opname in de isolatiebox, al dan niet met fixatie, gebeurt alleen op voorschrift van de arts of na overleg tussen de verpleegkundige en de arts. Indien in een noodtoestand een verpleegkundige de beslissing tot isolatie neemt, zal na de uitvoering de behandelende arts of de arts van wacht hiervan op de hoogte gebracht worden.

De isolatie wordt onmiddellijk opgeheven wanneer ze niet meer nodig is.

Met vragen kan u steeds terecht bij de verpleegkundigen van de afdeling, de behandelende arts of de arts van wacht.

Dwangmedicatie

Indien nodig kunnen isolatie en fixatie medicamenteus ondersteund worden. Dit gebeurt uiteraard uitsluitend op voorschrift van de arts. Vooraf wordt steeds uitgezocht of er alternatieven mogelijk zijn. Het gebruik van sederende medicatie wordt onmiddellijk stopgezet wanneer mogelijk.

Indien u vragen heeft kan u steeds terecht bij de verpleegkundigen van de afdeling en bij uw arts.

 
 

Agenda

Infosessie voor kankerpatiënten - Look Good Feel Better
donderdag, 16 maart, 2017 -
09:30 tot 12:30
Informatieavond Borstreconstructie
dinsdag, 18 april, 2017 -
19:30 tot 21:00
Genk Loopt
zondag, 7 mei, 2017 - 08:00

© 2017 Ziekenhuis Oost-Limburg