In de wachtzaal

“Om de drie maanden komen we naar ZOL Maas en Kempen voor een controle bij het diabetesteam", zegt mama Mieke. "Vandaag staan een afspraak bij de verpleegkundigen en een consultatie bij dr. De Schaetzen op het programma.” 

“Beide meisjes hebben diabetes type 1. Bij Paulien werd de diagnose gesteld toen ze amper anderhalf jaar oud was. Haar grote zus Lieselot kreeg de diagnose op achtjarige leeftijd. Ook hun papa leeft sinds z’n veertiende met diabetes type 1.” 

“Tijdens zo’n controle worden de meisjes gewogen en gemeten, bekijken we hun glucosegegevens en wordt nagegaan of de instellingen van hun insulinepomp nog goed afgestemd zijn. Daarnaast krijgen we het materiaal mee dat we de komende maanden nodig hebben, zoals sensoren en katheters.” 

“Het diabetesteam betekent enorm veel voor ons. In het begin hadden we bijna dagelijks contact met dr. Dooms. Vandaag worden we opgevolgd door dr. Kirsten De Schaetzen. Zij neemt altijd de tijd om te luisteren en stelt de meisjes op hun gemak. Ook de diëtisten verdienen een pluim. Toen Lieselot voor het eerst op chirokamp ging, kwam diëtiste Veerle zelfs bij ons thuis langs om samen het menu te overlopen.” 

“Diabetes vraagt elke dag aandacht. Koolhydraten tellen, een pomp bedienen en rekening houden met sport, uitstapjes en verjaardagsfeestjes: het hoort erbij. Toch probeer ik niet toe te laten dat diabetes ons leven beheerst. De meisjes gaan naar school, sporten, zitten in de Chiro en spreken af met vriendinnen. Die weten ondertussen perfect wat een sensor is en waarom een druivensuikertje soms nodig is.” 

“En we blijven hoopvol. De technologie staat niet stil. Ik hoop dat leven met diabetes voor Paulien en Lieselot in de toekomst alleen maar gemakkelijker wordt.”