Zorg waar het er echt toe doet

Zelfredzaamheid is essentieel voor een weerbare samenleving. We mogen niet enkel rekenen op de overheid in tijden van crisis. Ook onze sociale weefsels moeten sterk en veerkrachtig zijn. 

In het huidige geopolitieke klimaat is het de vraag of we niet zullen worden ingehaald door de realiteit. Met nu al krimpende budgetten, en in de toekomst wellicht nog meer beperkte middelen, moeten we ons ernstig afvragen hoe we omgaan met de balans tussen zorgnood en zorgvraag. Moet elke vraag die géén nood is, eigenlijk wel beantwoord worden? 

Toekomstgerichte zorg

Het inzetten van schaarse middelen om zekerheid te bieden, aan wie dan ook, wordt in de nabije toekomst ondenkbaar. Wat we vandaag als ‘normaal’ beschouwen, zal mee evolueren met een veranderende economische en geopolitieke realiteit. Het onderscheid maken tussen een vraag en een nood is geen vorm van hardheid, maar net de enige manier om zorg ook morgen nog te kunnen garanderen. Mogelijks zal in de toekomst niet elke vraag meer kunnen worden beantwoord. 

Misschien is dat de kern van toekomstgerichte zorg: ze leveren waar en wanneer het er écht toe doet. Mensen opnieuw het vertrouwen geven dat niet elke vraag een onmiddellijk antwoord behoeft. Soms volstaat geruststelling. Soms is wachten niet erg. Soms is minder gewoon beter. 

Zorg is meer dan een antwoord op een vraag.  
Zorg is een antwoord op een nood.  
En de nood om onze zorg nu te hertekenen in een snel veranderende wereld, is urgenter dan ooit. 

Dr. Pieter Jan Van Asbroeck, medische diensthoofd Spoedgevallen ZOL Genk // Medisch coördinator Zorgcentrum na Seksueel Geweld Limburg // Urgentiearts