In beeld: Een stent in de kransslagader

Pre-operatief
Kransslagaders zijn bloedvaten die aan de buitenkant van de hartspier lopen. De drie hoofdkransslagaders vertakken in steeds kleiner wordende vaten die als een krans om de hartspier liggen. Ze hebben de belangrijke taak om zuurstofrijk bloed naar het hart te brengen.
Maar als ze vernauwd zijn, lukt dat niet meer. Vetten en kalk, ook wel plaque genoemd, kunnen zich aan de binnenwand van de kransslagaders hechten. Die vettige laag wordt hard, waardoor de kransslagaders dichtslibben.

Door de vernauwing stroomt er minder bloed naar het hart. Het hart krijgt dan niet meer genoeg zuurstof. Dat kan leiden tot een hartinfarct. Een ongezonde levensstijl is meestal de grote boosdoener. Roken, een te hoge cholesterol, overgewicht, te weinig lichaamsbeweging, een hoge bloeddruk en langdurige stress kunnen de kans op vernauwde kransslagaders vergroten. De doorsnee patiënten zijn 50-plussers. Het plaatsen van een stent is één van de mogelijke behandelingen voor vernauwde of verstopte kransslagaders.

(Lees verder onder de afbeelding.)

Post-operatief
Een stent is een klein, ontplooibaar buisje met een gaasachtige structuur, dat wordt gemaakt van medisch roestvrij staal. Stents helpen je kransslagader openhouden verminderen de kans op een nieuwe verstopping of vernauwing. Het plaatsen van de stent gebeurt via een bloedvat in de lies of de pols.Een kathether wordt door het bloedvatenstelsel opgeschoven tot aan de vernauwing. Door deze katheter wordt een jodiumhoudende contrastvloeistof opgespoten, om beelden van de bloedvaten te maken. Zo wordt de precieze plaats van de vernauwing bepaald.

Vervolgens wordt de stent ingebracht en vrijgezet tegen de slagaderwand. De vernauwing in de kransslagader wordt weggedrukt waardoor het bloed weer vlot door de ader stroomt.Tijdens de ingreep zorgen een zeefje en een filter ervoor dat eventueel loskomende stukjes van de vernauwing niet naar de hersenen gaan. De plaats van de toegangsweg wordt verdoofd maar de patiënt blijft tijdens de ingreep wakker waardoor de meeste patiënten dezelfde of de volgende dag weer naar huis kunnen.

Dit artikel kwam tot stand met de hulp van dr. Bert Ferdinande, cardioloog en diensthoofd Interventioneel Centrum.